Labradoryt to minerał z grupy skaleni, rozpoznawalny dzięki zjawisku optycznemu nazywanemu labradoryzacją. Jest to efekt pojawiania się kolorowych refleksów na powierzchni kamienia, które mogą mienić się odcieniami niebieskiego, zielonego, stalowego lub złotego. Z tego powodu koraliki z labradorytu są cenione w biżuterii za ich zmienny, ale jednocześnie stonowany charakter. Dzięki połączeniu szarości i błysku labradorowe projekty wyglądają naturalnie i elegancko.
Jak wygląda labradoryt?
Labradoryt ma zwykle szarą lub grafitową bazę, czasem lekko półprzezroczystą. To właśnie na tym tle pojawiają się refleksy. Efekt labradoryzacji może być:
-
delikatny, miękko rozproszony
-
wyraźny i intensywnie niebieski
-
wielobarwny, jeśli na powierzchni występuje więcej płaszczyzn odbicia
Barwa zależy od sposobu cięcia i szlifowania kamienia. Dlatego koraliki mogą różnić się między sobą wyglądem, nawet jeśli pochodzą z tej samej partii. Z tego powodu twórcy biżuterii często dobierają koraliki ręcznie, aby uzyskać możliwie spójny efekt.
Pochodzenie
Labradoryt występuje w wielu miejscach na świecie. Najważniejsze źródła to:
-
Kanada (region Labrador, od którego pochodzi nazwa minerału)
-
Madagaskar
-
Finlandia (odmiana spektrolit o intensywniejszej barwie)
-
Rosja
-
Norwegia
Kamienie z różnych lokalizacji mogą różnić się intensywnością połysku. Dlatego wybór źródła wydobycia wpływa na ostateczny wygląd biżuterii.
Właściwości fizyczne
| Właściwość | Opis |
|---|---|
| Twardość | ok. 6–6,5 w skali Mohsa |
| Połysk | szklisty lub perłowy |
| Struktura | krystaliczna |
| Odporność na codzienne noszenie | dobra, pod warunkiem unikania kontaktu z twardszymi kamieniami |
Labradoryt jest wystarczająco trwały do biżuterii użytkowej, jednak warto przechowywać go osobno, aby uniknąć zarysowań powierzchni.
Koraliki z labradorytu w biżuterii
Koraliki z labradorytu mają szerokie zastosowanie w biżuterii rękodzielniczej, ponieważ ich wygląd zmienia się w zależności od światła. Dzięki temu jeden projekt może wyglądać różnie w ciągu dnia. To sprawia, że labradoryt dobrze sprawdza się zarówno w biżuterii subtelnej, jak i bardziej dekoracyjnej.
Najczęściej spotykane formy koralików:
-
kulki 4–8 mm do bransoletek, naszyjników i kolczyków
-
koraliki fasetowane, jeśli zależy nam na podkreśleniu refleksów
-
matowe koraliki dla uzyskania bardziej naturalnego efektu
-
nieregularne kształty do biżuterii artystycznej
Labradoryt dobrze łączy się z:
-
hematytem, co daje stonowaną, spójną kolorystykę
-
pozłacanymi elementami, ponieważ ocieplają szaro-niebieską bazę
-
czarnym obsydianem, dla mocniejszego kontrastu
-
perłami i muszlą, jeśli zależy nam na delikatniejszej kompozycji
-
kryształem górskim, który rozjaśnia całość projektu
Dzięki tej uniwersalności labradoryt może być centralnym elementem biżuterii albo stanowić neutralną bazę, wokół której budujemy cały projekt.
Podsumowanie
Labradoryt to kamień o charakterystycznej grze kolorów i stonowanej bazie. Koraliki z labradorytu nadają biżuterii subtelny, naturalny połysk, który zmienia się wraz z ruchem. Kamień jest trwały, elegancki i dobrze komponuje się zarówno z jasnymi, jak i ciemnymi elementami, dlatego sprawdza się w wielu rodzajach biżuterii.
Zobacz także
Zobacz, jaką jeszcze wiedzę na temat kamieni kryje nasza Encyklopedia kamieni.
